ការខ្ចីប្រាក់ដោយមានការទទួលខុសត្រូវ៖ គោលការណ៍មូលដ្ឋានសម្រាប់សុខភាពហិរញ្ញវត្ថុរយៈវែង

ទស្សនវិជ្ជានៃការគ្រប់គ្រងឥណទានទទួលខុសត្រូវ

ឥណទានគឺជាគ្រឿងចលករ: វាធ្វើឲ្យវិន័យហិរញ្ញវត្ថុផ្ទុះឡើងក្លាយជាការបង្កើតទ្រព្យសម្បត្តិ ប៉ុន្តែវាក៏ធ្វើឲ្យការមិនប្រុងប្រយ័ត្នផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុរីកដុះទៅកាន់ភាពអស្ថិរភាពដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ។

ការខ្ចីប្រាក់ដោយមានទំនួលខុសត្រូវត្រូវការបម្លែងវិធីគិតរបស់អ្នកពីការសួរថា "តើចំនួនអតិបរមាដែលធនាគារនឹងផ្ដល់ខ្ញុំខ្លះមានប៉ុន្មាន?" ទៅកាន់ការសួរថា "តើចំនួនណាដែលគ្រួសាររបស់ខ្ញុំអាចបង់ប្រាក់បានដោយផាសុកភាពដោយមិនប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពការពារពេលមានបញ្ហាផឹកស្រាបន្ទាន់?"

ជណ្ដើរពួនចំនួន ៤ នៃការខ្ចីប្រាក់ដោយមានទំនួលខុសត្រូវ

1. ការខ្ចីប្រាក់ដែលផលិតភាព និងការខ្ចីប្រាក់ប្រើសម្រាប់ការបរិច្ឆេទ៖ គ្រាន់តែខ្ចីប្រាក់សម្រាប់ទ្រព្យសកម្មដែលមានតម្លៃក្នុងទីផ្សារកើនឡើង (ឧ. ដីអចលនៈទ្រព្យ, ការរួមចំណេះដឹងសិក្សា, ឬទ្រព្យសកម្មអាជីវកម្មដែលមានប្រាក់ចំណេញ)។ ការរៀបចំឱ្យខ្ចីប្រាក់សម្រាប់ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ដែលតម្លៃធ្លាក់ចុះ, បោះចេញចូលស្នាក់នៅឬកម្សាន្តដោយខ្ចីប្រាក់ នឹងបំផ្លាញតម្លៃសុទ្ធផ្ទាល់ខ្លួនជាមិនប្រែប្រួល។
2. កំពូល 35% នៃចរន្តប្រាក់៖ កុំអនុញ្ញាតឱ្យការបង់ប្រាក់បំណុលសរុបលើស 35% នៃប្រាក់ចំណូលសុទ្ធប្រចាំខែរបស់អ្នក។ ការរក្សាបំណុលក្រោមកម្រិតនេះធានាឱ្យអ្នកមានប្រាក់នៅសល់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អាចរកសន្សំពីប្រាក់បន្ទាន់ និងការចូលនិវត្តន៍។
3. បន្ទុកបំណុលគ្រប់មួយត្រូវការរបៀបចេញ៖ កុំចូលដំណើរការកម្ចីដោយគ្មានកាលវិភាគគិតលេខច្បាស់លាស់សម្រាប់ការបញ្ចប់បំណុលទាំងមូល។ ជៀសវាងកាលវិភាគបង្រួមបើកដែលសរុបការប្រាក់រហូតកន្លែង។
4. គោរពក្នុងការគោរពឯកសារឥណពន្ធរបស់អ្នក៖ ពិន្ទុឥណពន្ធរបស់អ្នកជាទ្រព្យសម្បត្តិហិរញ្ញវត្ថុដែលមានតម្លៃមិនអាចបង្ហាញបាន។ ការបង់ប្រាក់ទាន់ពេលវេលាបង្កើតប្រវត្តិឥណពន្ធដ៏ស្អាត ដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកអាចទទួលបានអត្រាការប្រាក់ល្អបំផុតលើការខ្ចាប់ផ្ទះ និងស្វ័យសេវាកម្មអាជីវកម្មនៅពេលអនាគត។